Podcast (https-suzemaclainepont-nl-feed-podcast-gesprekken-aan-de-keukentafel): Play in new window | Download
Subscribe: Spotify | Blubrry | Email | Youtube Music | RSS | More
In deze aflevering duiken we in twee krachtige Bijbelteksten:
- Deuteronomium 30 – “Kies voor het leven.”
- Evangelie volgens Matteüs 5 – “Ik ben niet gekomen om de wet af te schaffen, maar om haar te vervullen.”
Wat betekenen regels, geboden en voorschriften eigenlijk?
Zijn ze:
- morele vingertjes?
- een lijst om af te vinken?
- een manier om jezelf beter te voelen dan een ander?
- of een uitnodiging om volwassen te worden?
We onderzoeken:
- Het verschil tussen regels van buitenaf en richting van binnenuit
- Waarom vrijheid zonder verantwoordelijkheid opnieuw slavernij kan worden
- Wat het betekent om een “levende Torah” te zijn
- Hoe trauma ons vermogen tot kiezen kan blokkeren
- En hoe onvoorwaardelijke liefde de basis is van échte gehoorzaamheid
Is het beloofde land een geografische plek?
Of een manier van leven?
Deze aflevering gaat niet over braaf zijn.
Ze gaat over volwassen partnerschap met God.
Over kiezen voor het leven – midden in gebrokenheid.
Kies voor het leven – Maar hoe dan?
“Vandaag stel ik u voor de keuze tussen leven en dood.”
Het klinkt groot. Bijna dreigend.
Maar wat als dit geen dreigement is —
maar een uitnodiging?
In Deuteronomium 30 wordt het volk dat net uit slavernij komt, aangesproken als volwassen mensen. Niet als kinderen die gered moeten worden. Niet als onderdanen die regels moeten volgen. Maar als mensen die kunnen kiezen.
En in Mattheüs 5 zegt Jezus niet dat de wet afgeschaft wordt. Hij verplaatst haar van steen naar hart.
Het gaat niet om:
- je straatje schoonvegen
- braaf naar de kerk gaan
- of jezelf beter voelen dan een ander
Het gaat om een veel diepere vraag:
Wie ben jij als niemand kijkt?
En wie ben jij als je je richt naar liefde in plaats van naar controle?
Regels kunnen slavernij zijn.
Maar vrijheid zonder richting wordt vaak een andere vorm van slavernij.
Voor veel mensen met (ontwikkelings)trauma is “kiezen voor het leven” niet vanzelfsprekend. Als je ooit geleerd hebt dat liefde voorwaardelijk is, voelt vrijheid bedreigend. Dan voelt verantwoordelijkheid als overvraging.
Daarom raakt deze tekst zo diep.
“Kies voor het leven” is geen morele eis.
Het is een herinnering dat je ertoe in staat bent.
En misschien is het beloofde land geen plek.
Maar een volwassen relatie met God – in jezelf.
Luister de aflevering op deze pagina of via Spotify of iTunes